14 februari (rond Valentijnsdag)
De avond ervoor had ik tot God geroepen hoe eenzaam ik me voelde. Later die nacht had ik een droom.
Op het vliegveld ontmoette ik een kleine blonde vrouw met volle lippen. We troffen elkaar bij de veiligheidscontrole op de handbagage. De ontmoeting voelde zo betekenisvol aan dat ik God vroeg of het iets echts was of slechts een les.
Begin mei 2025 ging ik naar een singlesconferentie van een kerk in Armenië en ontmoette ik een meisje uit Rusland dat op mij leek. We hielden contact. Rond 8 mei, toen er problemen waren op de luchthaven van Moskou, hadden zij en andere christenen moeite om thuis te komen. Toen vertelde ik haar over de droom. We bleven praten en ontdekten dat we allebei een passie voor honden hadden.
Maar elke keer dat het gesprek over de Bijbel of de Schrift ging, sloeg ze dicht. Ze weigerde te luisteren. Ze was koppig. Haar herhaalde excuus was dat er "te veel leraren" waren en te weinig liefde van haar familie. Als ze al eens een Bijbeltekst citeerde, was dat vaak uit de context. Ze hield van zingen, maar ze leek niet van het Woord zelf te houden.
Dit deed me sterk denken aan veel kerken die zich voordoen als de bruid van Christus. Uiterlijk lijken ze toegewijd, maar ze worden egoïstisch, ervan overtuigd dat ze al genoeg weten en niet bereid om door de Schrift gecorrigeerd of onderwezen te worden. Ze geven de voorkeur aan hun eigen woorden en excuses boven het zich onderwerpen aan wat er geschreven staat.
De gelijkenis van de tien maagden
Jezus vertelde een verhaal dat nauw aansluit bij dit patroon:
“Het koninkrijk der hemelen zal lijken op tien maagden die hun lampen meenamen en de bruidegom tegemoet gingen. Vijf van hen waren dwaas en vijf waren wijs. De dwaze maagden namen wel hun lampen mee, maar geen olie, terwijl de wijze maagden oliekannen bij hun lampen namen. En terwijl zij op weg waren om olie te kopen, kwam de bruidegom. En zij die gereed waren, gingen met hem naar het bruiloftsfeest, en de deur werd gesloten.” (Matteüs 25:1-10)
Dit is niet zomaar een morele les over dagelijkse paraatheid. Het is een beeld van de wederkomst van Christus, de Bruidegom. Dezelfde beeldspraak vinden we in Openbaring: het bruiloftsmaal van het Lam (Openbaring 19:7-9), de oproep om gereed te zijn en de realiteit dat de deur op een dag gesloten zal worden. Zowel de wijze als de dwaze maagden zagen er gepast uit. Beiden hadden lampen. Beiden wachtten. Het verschil zat hem in de vraag of ze olie hadden die zou branden tot de komst van de Bruidegom. Een liefde voor zingen en christelijke activiteiten zonder een oprechte liefde voor de Schrift en gehoorzaamheid kan ervoor zorgen dat de lamp leeg is wanneer die dag aanbreekt. Dat is de Dag des Oordeels.
Gods liefde omvat ook discipline.
De Schrift maakt duidelijk dat ware liefde van God ons geen ruimte laat voor koppigheid:
“Mijn zoon, acht de tuchtiging van de Heer niet gering en word niet moedeloos wanneer Hij je terechtwijst. Want de Heer tuchtigt wie Hij liefheeft en straft ieder kind dat Hij aanneemt.” (Hebreeën 12:5-6)
“Wie Ik liefheb, bestraf en tuchtig Ik; wees daarom ijverig en bekeer je.” (Openbaring 3:19)
Wanneer iemand consequent het Woord weigert, zich afsluit voor correctie en liever zijn eigen verklaringen geeft, is dat geen teken van geestelijke rijpheid. Het is vaak een teken dat het hart zich verzet tegen juist die discipline die bewijst dat we als kinderen geliefd zijn.
Leven in een tijdperk van afvalligheid
We leven in een tijd waarin velen die de naam van Christus belijden, de gezonde leer niet langer verdragen. Paulus schreef:
“Want er komt een tijd dat de mensen de gezonde leer niet meer zullen verdragen, maar met jeukende oren zullen ze zich leraren verzamelen die bij hun eigen begeerten passen, en ze zullen zich afwenden van het luisteren naar de waarheid en zich verliezen in fabels.” (2 Timoteüs 4:3-4)
“De Geest zegt uitdrukkelijk dat in de laatste dagen sommigen van het geloof zullen afvallen…” (1 Timoteüs 4:1)
“Laat niemand u op welke manier dan ook misleiden. Want die dag zal niet komen, tenzij eerst de opstand komt…” (2 Thessalonicenzen 2:3)
Het patroon dat ik zag in de persoonlijke contacten — weerstand tegen de Schrift, citaten uit hun context, voorkeur voor emotionele of relationele excuses boven het Woord — is hetzelfde patroon dat zichtbaar is in veel kerken die zichzelf nog steeds christelijk noemen. Ze houden vast aan de uiterlijke vormen (zingen, samenkomsten, christelijke taal) terwijl ze in stilte het gezag van het Nieuwe Testament afwijzen.
De droom en de daaropvolgende ontmoeting lieten me achter met een indringende vraag: behoren wij tot degenen die hun lampen brandend houden, klaar om het Woord te ontvangen en te gehoorzamen, of tot degenen die er wel uitzien alsof ze het Woord horen te horen, maar geen olie hebben wanneer het erop aankomt?
Hopelijk leer ik nog steeds om tot God te roepen, om goed te letten op wat Hij me wil laten zien, en om vast te houden aan de Schrift, zelfs wanneer anderen hun eigen weg verkiezen.
Voor een meer gedetailleerde studie hierover kunt u meer leren van https://findgod.help/en/Church.html, https://findgod.help/en/Apostasy.html, https://findgod.help/en/Apostasy2.html En https://findgod.help/en/Judgment.html Leren hoe je trouw kunt zijn in https://findgod.help/en/FaithObedienceGrace.html
