14 Şubat (Sevgililer Günü civarı)
Bir önceki akşam, ne kadar yalnız olduğum konusunda Tanrı'ya yalvardım. O gece daha sonra bir rüya gördüm.
Havaalanında geniş dudaklı, kısa boylu sarışın bir kadınla tanıştım. El bagajı kontrolü yapılan güvenlik noktasında karşılaştık. Bu karşılaşma o kadar anlamlıydı ki, Tanrı'ya bunun gerçek bir şey mi yoksa sadece bir ders mi olduğunu sordum.
Mayıs 2025'in başlarında Ermenistan'da bir kilise bekarlar konferansına gittim ve bana benzeyen Rus bir kızla tanıştım. İletişimi sürdürdük. 8 Mayıs civarında, Moskova havaalanında aksaklıklar yaşandığında, o ve diğer Hristiyanlar eve dönmekte zorluk çektiler. İşte o zaman ona rüyamı anlattım. Konuşmaya devam ettik ve köpekler konusunda ortak bir ilgi alanımız olduğunu keşfettik.
Ancak konuşma İncil'e veya Kutsal Yazılara her döndüğünde, kendini kapatıyordu. Dinlemeyi reddediyordu. İnatçıydı. Sürekli tekrarladığı bahane, "çok fazla öğretmen" ve yeterince aile sevgisi olmamasıydı. Kutsal Yazılardan alıntı yaptığında ise, çoğu zaman bağlamından koparıyordu. Şarkı söylemeyi seviyordu, ancak Tanrı Sözü'nü sevmiyor gibiydi.
Bu durum bana kendilerini Mesih'in gelini olarak tanıtan birçok kiliseyi şiddetle hatırlattı. Dışarıdan dindar görünseler de, egoist bir tavır takınıyorlar, zaten yeterince şey bildiklerine inanıyorlar ve Kutsal Yazılar tarafından düzeltilmeye veya öğretilmeye yanaşmıyorlar. Yazılı olana boyun eğmek yerine kendi sözlerini ve bahanelerini tercih ediyorlar.
On Bakirenin Meseli
İsa bu örüntüye oldukça uyan bir hikaye anlattı:
“O zaman göklerin krallığı, lambalarını alıp damadı karşılamaya giden on bakireye benzer. Bunlardan beşi akılsız, beşi ise akıllıydı. Akılsızlar lambalarını aldıklarında yanlarına yağ almadılar, akıllılar ise lambalarıyla birlikte yağ kapları aldılar… Onlar yağ almaya giderken damat geldi; hazır olanlar onunla birlikte düğün ziyafetine girdiler ve kapı kapatıldı.” (Matta 25:1-10)
Bu sadece günlük hazırlıkla ilgili ahlaki bir ders değil. Bu, Gelin olan Mesih'in dönüşünün bir tasviridir. Aynı imgeler Vahiy'de de yer almaktadır: Kuzu'nun düğün yemeği (Vahiy 19:7-9), hazır olma çağrısı ve kapının bir gün kapanacağı gerçeği. Hem akıllı hem de akılsız bakireler uygun görünüyordu. İkisinin de lambaları vardı. İkisi de bekliyordu. Aradaki fark, Gelin gelene kadar yetecek yağlarının olup olmamasıydı. Kutsal Yazılara ve itaate gerçek bir sevgi olmadan şarkı söyleme ve Hristiyan faaliyetlerine duyulan sevgi, o gün geldiğinde lambayı boş bırakabilir. Bu, Yargı Günü olacaktır.
Tanrı'nın Sevgisi Disiplini de İçerir
Kutsal Kitap, Tanrı'dan gelen gerçek sevginin bizi inatçılık içinde rahat bırakmadığını açıkça belirtir:
“Oğlum, Rabbin terbiyesini hafife alma, O'nun azarlamasından da bıkma. Çünkü Rab sevdiğini terbiye eder, kabul ettiği her oğlunu cezalandırır.” (İbraniler 12:5-6)
“Sevdiklerimi azarlar ve terbiye ederim; öyleyse gayretli olun ve tövbe edin.” (Vahiy 3:19)
Birisi sürekli olarak Tanrı Sözü'nü reddediyorsa, düzeltmelere karşı sessiz kalıyorsa ve kendi açıklamalarını tercih ediyorsa, bu ruhsal olgunluğun bir işareti değildir. Bu genellikle kalbin, çocuk olarak sevildiğimizi kanıtlayan disipline direndiğinin bir işaretidir.
Sapkınlık Çağında Yaşamak
Günümüzde, Mesih'in adını ananların birçoğunun artık sağlam öğretilere tahammül edemediği bir dönemde yaşıyoruz. Pavlus şöyle yazdı:
“Çünkü öyle bir zaman gelecek ki, insanlar sağlam öğretilere tahammül edemeyecekler; kulakları kaşınanlar, kendi heveslerine uygun öğretmenler edinecekler ve gerçeği dinlemekten yüz çevirip efsanelere sapacaklar.” (2 Timoteos 4:3-4)
“Ruh açıkça diyor ki, son zamanlarda bazıları imandan sapacaklardır…” (1 Timoteos 4:1)
“Kimse sizi hiçbir şekilde aldatmasın. Çünkü isyan önce gelmedikçe o gün gelmeyecektir…” (2 Selanikliler 2:3)
Kişisel bağlantıda gördüğüm örüntü —Kutsal Kitaba direnç, bağlamından koparılmış alıntılar, Söz yerine duygusal veya ilişkisel bahaneleri tercih etme— kendilerini hâlâ Hristiyan olarak adlandıran birçok kilisede de görülen aynı örüntüdür. Dışsal biçimleri (şarkı söyleme, toplantılar, Hristiyan dili) korurken, Yeni Ahit'in otoritesini sessizce reddederler.
Rüya ve sonrasındaki görüşme bana ciddi bir soru bıraktı: Bizler, lambalarımızı dolu tutan, Sözü almaya ve itaat etmeye hazır olanlardan mı, yoksa görünüşte öyle olan ama önemli anlarda yağı olmayanlardan mı?
Umarım hâlâ Tanrı'ya yakarmayı, O'nun ne göstermeye çalıştığını dikkatle izlemeyi ve başkaları kendi yollarını tercih etse bile Kutsal Kitaba sıkıca bağlı kalmayı öğreniyorumdur.
Bu konu hakkında daha detaylı bilgi edinmek için şunlardan faydalanabilirsiniz: https://findgod.help/en/Church.html, https://findgod.help/en/Apostasy.html, https://findgod.help/en/Apostasy2.html Ve https://findgod.help/en/Judgment.html Sadık olmayı öğrenmek https://findgod.help/en/FaithObedienceGrace.html
