circa 12 januari 2024, tweede droom sinds mijn kindertijd
De nacht nadat ik ermee begon, nam ik... gemeenschap Elke avond had ik weer een droom. Ik zag Parmezaanse kaas die op sommige plekken bedorven was. Donkere, natte, rotte stukken werden aangevreten door wormen en maden, terwijl ik de rotte delen weghaalde en de delen opat die er nog goed uitzagen. Het tafereel deed me denken aan Casu Marzu – de Sardijnse kaas die opzettelijk met maden wordt besmet.
Toen ik wakker werd en door Instagram scrolde, zag ik een bericht over Parmezaanse kaas van een Pools meisje dat ik leuk vond. Ze had een story geplaatst waarin ze het met haar familie at. Ik likte het bericht. Ik weet dat ze er niet in gelooft, of in ieder geval niet overtuigd is.
Door die droom was ik verbijsterd over de kracht waarmee de visie van de kaas zich manifesteerde voordat het in de toekomst werkelijkheid werd. Deze verbazing sloeg om in angst. Daarom heb ik geen contact meer met haar gezocht.
De les
Toen ik over de droom en het bericht samen nadacht, kwamen deze verzen me sterk voor de geest:
2 Korintiërs 6:14 (ESV) “Ga geen ongelijk verbond aan met ongelovigen. Want welke gemeenschap heeft gerechtigheid met wetteloosheid? Of welke gemeenschap heeft licht met duisternis?”
2 Korintiërs 6:17 (ESV) “Ga daarom weg uit hun midden en scheid u van hen af, zegt de Heer, en raak niets onreins aan; dan zal Ik u verwelkomen.”
Ik moest ook denken aan 1 Korintiërs 7:39, waarin staat dat een gelovige alleen in de Heer mag trouwen.“
Het beeld van de maden in de rotte kaas verwees specifiek naar het meisje als onrein. De droom was een waarschuwing dat we geen verbintenis met ongelovigen moeten aangaan.
